Ludzie nie bardzo interesują się tym, że Murzyni częściej chorują na anemię (krwinki sierpowate), a rzadziej na białaczkę, że częściej zdarza się wśród nich cukrzy ca, rzadziej dzieci z chorobą błękitną, znacznie rzadziej hemofilia i ślepota na barwy (chociaż te problemy bardzo interesują naukowców). Zamieszanie powoduje sprawa poziomu inteligencji. Adolf Hitler i niektórzy Niemcy byli zgorszeni sukcesami amerykańskich Murzynów (zwłaszcza Jesse Owensa) na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w r. 1936, ale Amerykanie byli uradowani. Dziś amerykańscy Murzyni osiągają trzy razy więcej sukcesów w lekkiej atletyce, niż to wynika z wielkości populacji murzyńskiej, i nikt się tym nie martwi, ale cały naród interesował się wynikami słynnych, przeprowadzonych na ogromną skalę badań rekrutów przez armię amerykańską. Testom „Alfa i Beta" poddano 1 726 000 mężczyzn i Murzyni wypadali na ich podstawie znacznie gorzej niż biali. Dopiero znacznie później wykazano, że choć Murzyni południowi mieli kiepskie oceny, Murzyni północ- ni mieli średnio biorąc lepsze wyniki niż biali z południa. Jak powiedział Otto Kineberg: „widocznie nie »rasa«, a środowisko jest czynnikiem decydującym".Copyright 2012